Τι χρειάζεται αλήθεια κάποιος που καλείται να ανοίξει λογαριασμούς με τους αθανάτους..?
Πώς μπορεί να επιζήσει από μια τέτοια δοκιμασία..?Πώς μπορεί να αντέξει..

Κυρίως..με το να έχει δύο πρόσωπα..με το να γίνει και κάποιος άλλος..
Κάποιος δυνατότερος..κάποιος ανάμεσα στο θείο και στο ανθρώπινο..κάποιος που ακροβατεί πάνω από την άβυσσο με τέτοια άνεση που το σκοινί φαντάσει λεωφόρος.
Κάποιος που δεν φοβάται το σκοτάδι..κάποιος που δεν νιώθει τον πόνο..Κάποιος που να αξίζει να μιλήσει μαζί τους..έστω και αν αυτή η αξία δεν είναι ανώτερη από μια στιγμή..ένα συναίσθημα του προηγούμενου καθαρού εαυτού του..

Και πώς μπορεί να μην χαθεί?Πώς μπορεί να συνεχίσει να ακούει στο όνομα του και στο όνομα κάποιου λαμπερού κτήνους γεννημένου στο σκοτάδι..?

Κυρίως με το να κρατήσει ζωντανό το κομμάτι του απλού,ειλικρινού εαυτού του..


Μέχρι να έρθει..αυτή..